Miasto Lublin

Lublin położony jest na pograniczu kulturowym wschodniego i zachodniego chrześcijaństwa. Istniejące tu jeszcze we wczesnym średniowieczu szlaki handlowe sprawiły, że przez wieki miasto tworzyło barwną, wielokulturową i wieloreligijną mozaikę. Mieszkali tu Rusini, Żydzi, Niemcy, Turcy, Ormianie, a także Francuzi, Szkoci, Grecy, Holendrzy i Anglicy. Dużą rolę w kulturowym obrazie Lublina odegrali Włosi. Ich dokonania widoczne są do tej pory w wystroju architektonicznym niektórych kościołów okresu renesansu i baroku.

W XVI i XVII wieku był tu główny ośrodek reformacji - działała tu jedna z ważniejszych gmin braci polskich. Na przełomie XIX i XX wieku, w okresie nasilonego rozwoju przemysłu, ich rola nabrała szczególnego znaczenia. Koniec wieku XVII i XVIII to okres, kiedy rozkwit przeżywa społeczność Rusinów. Zamieszkiwali oni te tereny już od średniowiecza, zaś w 1588 roku powstało w Lublinie bractwo cerkiewne. W okresie zaborów odsetek ludności prawosławnej zwiększył się. 

Obok Polaków najliczniejszą grupą mieszkańców byli Żydzi. Pierwsze wzmianki o lubelskiej gminie żydowskiej pochodzą z drugiej połowy XV wieku. Już w XVI znaczeniem i zasobnością dorównywała niemal gminom krakowskiej i lwowskiej. Oprócz akademii talmudycznej i jednej z pierwszych na ziemiach polskich hebrajskich drukarni, od 1580 roku oficjalnie urzędował w Lublinie żydowski „Sejm Czterech Stron Świata”. Okres II wojny światowej i likwidacja dzielnicy żydowskiej wraz z synagogami i kirkutami, sprawiły, że do dziś zachowała się jedynie część obiektów świadczących o codziennym życiu, kulturze i obyczajach Żydów.

Lublin to miasto inspiracji, gdzie świadomość historii inspiruje przyszłość kulturalną, akademicką i biznesową. Jest miejscem nieszablonowych rozwiązań i niezwykłych wydarzeń. Obecnie Lublin jest jednym z miast o największej dynamice inwestycji. Postawienie na rozwój infrastruktury sprawiło, że mieszkańcy, inwestorzy i turyści, już dziś korzystają z uruchomionego w 2012 roku Portu Lotniczego Lublin. Trwają prace przy budowie obwodnicy miasta, kontynuowana jest również budowa dróg oraz ich modernizacja. W latach 2011-2014 Lublin zainwestuje łącznie 2 mld zł i dzięki temu zaspokoi najważniejsze potrzeby infrastrukturalne, radykalnie zmieniając swoją pozycję na mapie Polski i Europy. Kolejnym krokiem będzie udoskonalanie przestrzeni miejskiej tak, by jak najskuteczniej służyła mieszkańcom i gościom Lublina.

Program Miejsca Inspiracji powstał z myślą o wyróżnieniu podmiotów z branży HoReCa w Lublinie, które poza świadczeniem podstawowych usług noclegowo-gastronomicznych, dążą do tego by zapewnić swoim gościom emocje i wrażenia związane z poznawaniem i doświadczaniem dziedzictwa i atmosfery miasta. Program powstał by zwiększyć wiedzę mieszkańców i turystów o mieście poprzez dostęp do informacji, ale również poprzez spędzenie czasu w miejscu, które potrafi uchwycić w sobie kluczową/e cechę/y Lublina!

Program ma na celu wzmocnienie wizerunku Lublina jako miasta o niepowtarzalnej atmosferze, pełnego inspiracji i cechującego się osobliwym klimatem. Ponadto, wskazanie podmiotów o kreatywnym i niestandardowym podejściu odzwierciedlać ma jedną z kluczowych przewag Lublina - kreatywność przedsiębiorców. Z tego względu do udziału w naborze do Programu Miejsca Inspiracji zgłosić mogą się wyłącznie podmioty nienależące do sieci franczyzowej oraz prowadzące działalność w obszarze granic administracyjnych miasta Lublin.
Lublin zachwyca swoją ponad 700-letnią historią. Dumne dzieje miasta do dziś dnia skrywają stare mury i zaułki. Zachowane w tak dobrym stanie Stare Miasto jest w Polsce oprócz Lublina jeszcze tylko w Krakowie. Wiekowe, autentyczne budowle tworzą niepowtarzalny i magiczny klimat miasta, w którym krzyżowały się kultury i religie wielu narodów.
Brama Grodzka powstała za czasów króla Kazimierza Wielkiego po najeździe Tatarów w 1341 r. Pełniła funkcje obronne w murach miejskich, chroniąc miasto od strony północno-wschodniej. Przez Bramę Grodzką w stronę Zamku prowadził drewniany wiadukt. Na południe od Zamku znajdowały się liczne rozlewiska i stawy. 

W XIV wieku brama miała wygląd gotyckiej budowli. Ceglane mury bramy zwieńczone były krenelażem, a przedbramie podparte było przyporami. W XV i XVI wieku bramą zajmował się cech sukienników, którzy mieli obowiązek dostarczać broni podczas najazdu nieprzyjaciela. W bramie znajdowała się krata, a strażnicy pilnowali, aby nikt o zmierzchu nie mógł się przez nią przedostać. Przepisy pod tym względem były bardzo surowe. Otwieranie bramy zabronione było nawet samemu królowi, toteż w 1504 r. wielką sensacją i oburzeniem mieszkańców zakończyło się otworzenie bramy porą nocną przez jednego z sukienników podskarbiemu lubelskiemu Andrzejowi Lasocie.

Po groźnym pożarze miasta w 1575 r. Brama Grodzka została bardzo szybko odbudowana. Wiek XVII przyniósł dalsze zmiany w wyglądzie bramy. Jako renesansowy obiekt obronny brama przedstawiała się bardzo okazale. Wojny XVII–wieczne oraz wojna północna na początku XVIII wieku przyniosła duże zniszczenia w mieście, które nie ominęły bramy. W 1785 r. Brama Grodzka została przebudowana według projektu przez Dominika Merliniego, nadwornego architekta króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, w stylu klasycystycznym. Świadczy o tym zapisana cyframi data przebudowy na elewacji bramy oraz monogram królewski „SAR”(Stanislavus Augustus Rex). O klasycystycznym charakterze Bramy Grodzkiej decydują wazy wieńczące budowlę. Po przebudowie bramy na kamienicę mieszkalną, zatraciła cechy obronności.
 
Jeśli chcesz poznać historię żydowskiego miasta Lublin, jego społeczności zapraszamy do zwiedzania Lublina z ROOTKA - FOLLOWING HERITAGE TRACES +48 720 88 55 33